Ogłoszenie
Studio Nagrań zostało przebudowane i uruchomione w oparciu o najnowsze dostępne skrypty phpBB. W procesie konwersji z dotychczasowej wersji ("by Przemo") mogły wystąpić drobne błędy. W przypadku dostrzeżenia jakichkolwiek nieprawidłowości proszę informować Administrację.

RecenzjeCzego teraz słuchacie

Przesłuchałeś kolejną płytę... Podoba ci się? Nie? Napisz o tym!

Moderator: fantomasz

Awatar użytkownika

Depeche Gristle
Twardziel
Posty: 513
Rejestracja: 27 lip 2009, 17:36
Lokalizacja: Wrocław
Jestem muzykiem: Nie wiem
Płeć: Nieokreślona - Nieokreślona
Status: Offline

Re: Czego teraz słuchacie

Post #114110 autor: Depeche Gristle » 13 lut 2017, 15:09

Ostatni post z poprzedniej strony:

Kombi - Nowy Album, 2016;
*****
Style: synthpop, cold wave, synthrock, rock elektroniczny, future pop, ambient, hip hop, new age, nowa fala
Obrazek

Klincz - Kolory Muzyki, 2013;
******
Style: nowa fala, synthpop, synthrock, cold wave, postpunk, future pop, rock elektroniczny, ambient, new age
Obrazek


Nowy Album - studyjna reaktywacja zespołu Kombi po 28 latach od nagrania płyty Tabu (1988). Pretekstem do nagrania Nowego Albumu było również 40-lecie założenia kultowej polskiej syntezatorowej formacji.
Przez blisko ćwierć wieku niebytu Kombi, lider zespołu Sławek Łosowski nagrywał pod własnym nazwiskiem wspomagany przez perkusistę - swojego syna Tomka. W końcu z czasem Sławek uzupełniał skład o kolejnych muzyków, w tym o wokalistę Zbyszka Fila dysponującego mocnym soulowym wokalem przypominającym barwą i stylem Grzegorza Skawińskiego, który z kolei w 2004 podjął próbę reaktywacji Kombi, jednak bez lidera i klawiszowca zespołu Sławka Łosowskiego, co ostatecznie doprowadziło do ostrego konfliktu między artystami i powstania Kombii ze Skawińskim jako liderem i wokalistą, tylko częściowo nawiązującym do tradycji Kombi.
Tymczasem reaktywację Kombi poprzedziły wydania w 2009 roku albumu Zaczarowane Miasto i albumu Live w 2013 pod szyldem Kombi Łosowski, przywracając markę Kombi po dwóch dekadach letargu.
Nowy Album od początku zakładał nawiązanie do tradycji i brzmień z dwóch największych albumów Kombi z lat 80 - Nowy Rozdział i Kombi 4. Zresztą szata graficzna otwarcie nawiązuje do Nowego Rozdziału; brak jest co prawda na froncie okładki zdjęcia zespołu, za to dominuje prosta sztuka graficzna lat 80; duży kultowy czerwony szyld Kombi, pod którym widnieją charakterystyczne dla lat 80 świetliste pasy znane z wnętrz studiów TV, programów muzycznych i teledysków z tamtych czasów, zaś w samym środku potrójnego pasa umieszczono obok siebie przyciski "play" i "stop", na dole widnieje napis "Nowy Album" wzorowany na literach z wyświetlaczy elektronicznych kalkulatorów z lat 80, czyli tak samo jak miało to miejsce w przypadku LP Nowy Rozdział.
Wydanie Nowego Albumu opóźniła śmierć żony Sławka, zmarłej po długiej i ciężkiej chorobie, ostatecznie w 40 rocznicę powstania Kombi, 22 stycznia 2016 roku Nowy Album trafił na półki sklepowe.
Pierwszym singlem zapowiadającym, promującym i otwierającym album jest kompozycja Na Dobre Dni, o prostej i przebojowej synthpopowej strukturze silnie przypominającej największy przebój Kombi - Słodkiego Miłego Życia - z niezwykle optymistycznym przesłaniem na... ciężkie czasy.
Następne utwory kontynuują połączenie współczesności z nostalgią za latami 80, poczynając od mocnego synthpopowego Sen Za Snem łączącego analogowe brzmienia z nowoczesnymi aranżami; nieco lżejszy, za to bardziej przebojowy jest Niech Noc Połączy.
Nowy Rozdział nawiązuje brzmieniem do kultowego albumu Kombi - Nowy Rozdział; można w nim usłyszeć chyba wszystkie dźwięki największych przebojów - Słodkiego Miłego Życia, Kochać Cię Za Późno, Jej Wspomnienie, jednakże piosenka opowiada o współczesnym problemie życia w zniewoleniu przez wirtualny świat internetu.
Miłością Zmieniaj Świat jest kolejnym singlem promującym album; to przepiękna synthpopowa ballada łącząca analogowe brzmienia syntezatorów Sławka ze współczesną aranżacją. Ciekawostką jest pojawienie się partii rapowanej w wykonaniu Kuby Gołdyna.
Mocnym argumentem płyty jest kompozycja Siedem Piekieł, w której można się doszukać hybrydy stylu Depeche Mode ze stylem Kombi lat 80.
Utwór Niedopowiedzenia jest chwilą niemal całkowitego wytchnienia od brzmień Kombi lat 80; dynamiczny i energetyzujący synthpop przypomina bardziej elektroniczne oblicze New Order. To najlepszy moment płyty.
Gwinea to znów powrót do klimatów brzmień klasycznego Kombi połączonych ze współczesną aranżacją, podanych jednak w lżejszej i bardziej pogodnej formie; pojawiają się tu brzmienia rodem z Commodore 64 i afrykańskie ludowe śpiewy. Nieprzypadkowo, bowiem piosenka jest wirtualną podróżą i ucieczką do Afryki.
Jaki Jest Wolności Smak to znów mocniejszy i energiczny styl synthpopu; mocna sekcja rytmiczna i perkusyjna plus klimat klasycznego Kombi, doskonale sprawdza się w tekście odwołującym się do sprzeciwu wobec skorumpowanej, aroganckiej i autorytarnej władzy rządzącej obecnie w Polsce.
Podstawową część albumu dopełnia jedyny instrumental Słoneczny Dzień, o dziwo mało nawiązujący do brzmień klasycznego Kombi, za to przypominający dokonania Tangerine Dream z lat 90. Choć biorąc pod uwagę dotychczasowe instrumentalne kompozycje Łosowskiego z lat dwutysięcznych, taka sytuacja wcale nie musi dziwić. Utwór jest kolażem rocka elektronicznego, new age i ambientu, wreszcie też pojawiają się długie solówki gitarowe zagrane przez Wiktora Tatarka.
I już na sam koniec, żeby utrzymać nastrój klasycznego Kombi, pojawia się bonus w postaci największego przeboju zespołu, Słodkiego Miłego Życia w wersji live, zagranego w wersji nie różniącej się od oryginału z 1983 roku, nawet wokal Zbyszka Fila trudno odróżnić od wokalu Grzegorza Skawińskiego.
Nowy Album jest udanym powrotem Kombi, niemal w całości przesycony brzmieniem ulubionych syntezatorów Sławka Łosowskiego: Prophet-5 i Mini Korg 700s, i nawet jeżeli album niekiedy brzmi nawet bardziej "noworozdziałowo" od... samego Nowego Rozdziału. Świetne teksty, analogowe brzmienia połączone z nowoczesnością bronią się same. Album na czasie.


Kolory Muzyki - kompilacyjny album największych przebojów poznańskiej formacji Klincz powstałej w 1983 roku, wydany nakładem wytwórni MTJ. Od samego początku grupa inspirowała się stylem New Romantic, przenosząc go na polski grunt muzyczny. Mimo popularności New Romantic i synthpopu w latach 80 w Polsce, Klincz pozostawał w cieniu podobnych wykonawców - Kapitana Nemo, Kombi, Papa Dance, Lombardu czy Urszuli; nawet do dziś dwa jedyne studyjne albumy grupy - Gorączka (1984) i Jak Lodu Bryła (1988) - nie doczekały się wznowień CD, mimo to Klincz był jednym z najbardziej wpływowych zespołów na polskim rynku muzycznym, a składanka Kolory Muzyki stanowi ciekawy przegląd ich twórczości w formie CD.
Najbardziej na twórczość Klinczu wpłynęły przede wszystkim Ultravox, Pseudo Echo i polska punkowa scena początków lat 80, co słychać wyraźnie w takich piosenkach jak Dla Ciebie Staczam Się, Gorączka, Posłuszna Jak Automat, Jak Lodu Bryla, To Nie Do Wiary, Zadzwoń Do Nieba, Wielki Wyścig i Dziś Cofnąć Się Nie Mogę, charakteryzujące się ponurym klimatem, zimnofalowym brzmieniem i rytmicznym pulsem sekwencera uzupełnione o postpunkowe riffy gitarowe. Równe chłodne i ponure są przepiękne i przejmujące ballady: Plamy Na Słońcu i Nie Ma Ucieczki, tu też słychać silne wpływy Ultravox i Pseudo Echo.
Są też i pogodniejsze synthpopowo-nowofalowe numery: Firma Salon gier oraz, śpiewane w duecie z Urszulą, Koty i Pod latarnią.
Postpunkowo-nowofalowe oblicze mają przypominający dokonania Lombardu Słodki Doping oraz kawałek nieco w stylu Dwa Plus Jeden lat 80 Disneyland, z kolei w Dokąd, Po Co i Jak słychać wyraźny klimat Killing Joke.
Jednym z najciekawszych utworów jest kończący album instrumentalny Latarnik z mocnym pulsem sekwencera, ambientowymi i new age'owymi partiami syntezatorów połączonymi z mocną sekcją perkusji, delikatnymi latynoskimi zagrywkami gitary akustycznej i riffami syntezatora gitarowego. Kompozycja przypomina twórczość Tangerine Dream z płyt z lat 1978-83.
Entertainment Trough Pain
--------------------------------------------

Link:
BBcode:
HTML:
Ukryj linki do posta
Pokaż linki do posta

Awatar użytkownika

Sublime
Stary wyga
Posty: 317
Rejestracja: 16 lis 2013, 19:44
Lokalizacja: Wałbrzych
Jestem muzykiem: Nie wiem
Ulubieni wykonawcy: Depeche Mode, Tangerine Dream, Boards Of Canada, Autechre, Arcane
Płeć: Mężczyzna - Mężczyzna
Status: Offline

Post #114114 autor: Sublime » 14 lut 2017, 17:07

https://www.youtube.com/watch?v=A7lbY-THNHc

Flying Lotus - Until The Quiet Comes

Jestem w szoku, że dopiero teraz Flying Lotus trafia mi pod ręce. No i to jest właśnie to nowe tchnienie - czas na coraz mniejsze narzekanie, tylko na rzeczywiste słuchanie. :listen:

Szczególnie ten utwór z Eryką Badu - jeśli nawet PR3 zwraca na niego uwagę, to chyba faktycznie jest coś na rzeczy...
Sublime

Link:
BBcode:
HTML:
Ukryj linki do posta
Pokaż linki do posta

Awatar użytkownika

Depeche Gristle
Twardziel
Posty: 513
Rejestracja: 27 lip 2009, 17:36
Lokalizacja: Wrocław
Jestem muzykiem: Nie wiem
Płeć: Nieokreślona - Nieokreślona
Status: Offline

Post #114133 autor: Depeche Gristle » 21 lut 2017, 0:22

Sigue Sigue Sputnik - Flaunt IT, 1986;
*****
Style: new wave, synthpop, cold wave, dark wave, industrial, experimental, postpunk, electro-blues, glam rock, funk, noise
Obrazek


Flaunt It - debiutancki album brytyjskiej formacji Sigue Sigue Sputnik założonej w 1982 roku w Londynie przez ex basistę Generation X Tony'ego Jamesa. Młody zespół uzupełniał skład na różne sposoby, m.in. za sprawą ogłoszenia w Melody Makerze pozyskano gitarzystę Neala X, z kolei wokalistę Martina Degville Tony wypatrzył w... sklepie odzieżowym w Kensington Market, gdzie chłopak przyciągnął uwagę lidera zespołu ekstrawaganckim wyglądem. Wcześniej do współpracy próbowano namówić mało znanego wtedy wokalistę Sisters Of Mercy Andrew Eldritcha - ten jednak miał inną wizję artystyczną aniżeli Tony James - oraz... Annie Lennox, której wokal nie przypadł z kolei do gustu Tony'emu. Grupa od początku szokowała wyglądem scenicznym - wymyślnymi strojami ze skór, potarganymi maskami na twarzach, sztucznymi paznokciami czy ekstrawaganckimi irokezami na głowach. Także koncerty Sigue Sigue Sputnik budziły wiele kontrowersji zachowaniem muzyków i nieprawdopodobną hałaśliwością.
Debiutancki album grupy, zatytułowany Flaunt It, którego współproducentem był legendarny Giorgio Moroder ukazał się w marcu 1986 roku.
Album otwiera singiel i zarazem największy przebój grupy Love Missile F1-11 (Re-Recording Part II) z mocnym, dynamicznym i industrialnym pulsem sekwencera ( co jest cechą charakterystyczną dla wykonawców i zespołów współpracujących z Moroderem), punkowymi riffami gitarowymi, nowofalowym wokalem i efektami samplerskimi z przetwarzaniem wokalu i muzyki oraz wstecznymi taśmami.
Bardzo podobną strukturę zachowują również utwory Sex-Bomb-Boogie i 21st Century Boy.
Jedną z najciekawszych kompozycji jest przesycona analogowymi brzmieniami, rodem z komputera Atari, industrialna ballada Atari Baby z przejmującym wokalem Martina Degville.
W dynamicznym synthpopowym Rockit Miss U·S·A sekwencerowy puls jest znacznie subtelniejszy i wyciszony, za to numer przesycony jest muzycznie i wokalnie wpływem Suicide, nie brakuje tu też mocnych riffów gitarowych.
Massive Retaliation jest z kolei mroczniejszym momentem łączącym industrial z brzmieniami przypominającymi dokonania Sisters Of Mercy, New Order i Psyche. I jak zwykle nie brak jest tu ostrych glam rockowych riffów gitary, obecne są też samplowane wstawki w stylu Malcolma McLarena.
Teenage Thunder to kolejny dynamiczny synthpopowy numer, w którym muzycznie i wokalnie słychać wpływy Suicide. Tym razem motywy gitarowe są bluesowe, w tle zaś - funkowe.
Zamykający album utwór She's My Man jest już ewidentną hybrydą synthpopu z glam rockiem w stylu amerykańskim, oprawioną ostrymi riffami gitary i wokalem przypominającym stylem Billy'ego Idola.
Praktycznie każdy utwór na płycie poprzedzają i kończą interludia w postaci udziwnionych dźingli reklamowych skomponowanych dla firmy L'Oréal, i-D magazine czy NeTWork 21.
Sigue Sigue Sputnik debiutował z albumem Flaunt It, podobnie jak Pet Shop Boys z albumem Please w tym samym 1986 roku - u schyłku popularności synthpopu; obie formacje odniosły w debiucie ogromny sukces komercyjny, jednakże to Pet Shop Boys z o wiele prostszą formą przekazu przez następne dekady kontynuowali karierę na światowych listach przebojów, natomiast Sigue Sigue Sputnik ze znacznie trudniejszą i ambitniejszą muzyką, mimo wydania w 1988 roku albumu Dress for Excess nie powtórzyli już sukcesu pierwszej płyty, zaś sam zespół wielokrotnie potem zawieszał i wznawiał działalność.
Niewątpliwie jednak Sigue Sigue Sputnik pozostawili po sobie jeden z najważniejszych albumów lat 80 - Flaunt It - z wielkimi przebojami Love Missile F1-11, Atari Baby, Sex-Bomb-Boogie i 21st Century Boy.
Entertainment Trough Pain

--------------------------------------------

Link:
BBcode:
HTML:
Ukryj linki do posta
Pokaż linki do posta

Awatar użytkownika

Depeche Gristle
Twardziel
Posty: 513
Rejestracja: 27 lip 2009, 17:36
Lokalizacja: Wrocław
Jestem muzykiem: Nie wiem
Płeć: Nieokreślona - Nieokreślona
Status: Offline

Post #114152 autor: Depeche Gristle » wczoraj, 22:15

Super Girl Romantic Boys - Miłość Z Tamtych Lat, 2013;
******
Style: nowa fala, synthpop, future pop, cold wave, industrial, postpunk, experimental
Obrazek


Miłość Z Tamtych Lat - debiutancki retro-album warszawskiej formacji Super Girl Romantic Boys, powstałej na fali nostalgii za dekadą lat 80 i powrotu wielkiej popularności syntezatorowych brzmień lat 80 jaka nastąpiła pod koniec lat 90, zespół powstał w Warszawie w 1998 roku z inicjatywy muzyków undergroundowej sceny punkowej Konstantego Usenki i Ewy Malinowskiej.
SGRB od początku charakteryzowali się wymyślnym i ekstrawaganckim image'em; makijażami, brokatem, nietypowymi fryzurami i strojami nawiązującymi do buntu brytyjskiej Nowej Fali początku lat 80. Zespół szybko zyskał popularność dając serię koncertów zarówno w kraju, jak i w Niemczech, Holandii czy Rosji i na Białorusi, stając się czołowym przedstawicielem polskiej sceny Electro Clash.
Na brzmienie SGRB największy wpływ wywarł przede wszystkim brytyjski The Human League, ponadto słychać tu wpływy Cabaret Voltaire, Fada Gadgeta, Soft Cell, Suicide i Depeche Mode, które zostały połączone z rodzimymi synthpopowymi wpływami zespołów Kombi, Kapitana Nemo, Klincz, Dwa Plus Jeden czy Franka Kimono.
Ogromną popularność zespół zyskał w 2002 roku za sprawą wielkiego przeboju Spokój, którego teledysk promowany był przez MTV, zaś sam utwór znalazł się na składance Disco Chaos – Nowa Fala 2002, zawierającej nagrania polskiej sceny Electro Clash, ponadto kawałek wykorzystany został jako podkład muzyczny w filmach "Jak to się robi z dziewczynami" oraz "Człowiek z reklamówką'.
W roku 2003 SGRB ukończyli swój premierowy materiał studyjny, jednakże konflikt z wytwórnią SP Records spowodował wstrzymanie wydania albumu na całą dekadę, a zespół w międzyczasie, kilkukrotnie zmieniając skład, po serii koncertów i udziałach w programach TV (m.in. w stacjach Polsat, MTV i TVP Kultura) po konflikcie między Kostją i Ewą w 2006 roku został rozwiązany. Reaktywował się co prawda dwa lata później, na swoje dziesięciolecie, dając dużą trasę koncertową, jednak do powrotu Super Girl Romantic Boys trzeba było czekać aż do wygaśnięcia kontraktu z wytwórnią SP Records w 2013 roku, po dekadzie od dokonania nagrań, nakładem niezależnej wytwórni Antena Krzyku, ukazał się album Miłość Z Tamtych Lat uzupełniony o nagrania z lat 2004-06 i zupełnie premierowe, nastąpiła też pełna reaktywacja zespołu.
Instrumentalny Dworzec Zachodni jest stacją początkową albumu Miłość Z Tamtych Lat, która zabiera słuchacza w retrospektywną podróż w zarówno siermiężny PRL, jak i w klimat oldschoolowych brzmień syntezatorów z epoki: Cassio i Yamaha. Sam utwór brzmi, jakby wprost został wyjęty z kultowego albumu The Human League - Dare (1981), tylko odległy riff gitary zdradza iż mamy do czynienia nie z zespołem z Sheffield, a z Warszawy.
Większość piosenek jest oparta na prostej strukturze synthpopu opartego na szybkim rytmie archaicznego automatu perkusyjnego, dynamicznym pulsie sekwencera, retrospektywnych przebojowych melodiach z silnym wpływem The Human League i Fada Gadgeta uzupełnionych o nowofalowe riffy gitary w roli ozdobnika, zaś damsko-męskie wokale występują w formie duetów, bądź tworzą chóry. Na takiej właśnie strukturze oparte są kompozycje Zimny Dzień, Podaj Mi Rękę W Zoo, Szkło, Chmura (wręcz uderzające podobieństwo do utworu The Human League I Love You Too Much z albumu Hysteria, 1984) oraz Miasto Nie Żyje. W podobnym tonie utrzymane są też największe przeboje zespołu, w tym Spokój, Na Pętli Znów i Klub SS, wszystkie te kompozycje prezentują mocno future popowy charakter brytyjskiej sceny synthpopowej początków lat 80 połączony z klimatami (głównie w tekstach i wokalach) polskiej nowej fali i synthpopu lat 80.
Inny przebój SGRB Koma stanowi hybrydę cold wave i new wave oraz brzmień Cabaret Voltaire z brzmieniami Kombi.
Instrumentalny Dworzec Wschodni z eksperymentalną introdukcją przechodzi w klimat nieco rodem z instrumentalnego kawałka Big Muff z debiutanckiej płyty Depeche Mode - Speak & Spell (1981).
W utworze AGD synthpopowy klimat Soft Cell zderza się z klimatem PRL-u okiem Dwa Plus Jeden i Franka Kimono.
Syreny to bodaj w ogóle najlepszy numer albumu z klimatem synthpopu i future popu, w którym mieszają się style Od Fada Gadgeta, przez Human League, Soft Cell i Depeche Mode, po Suicide, które łączą się z klasycznie punkowym klimatem polskiej nowej fali lat 80 wyraźnie słyszalnej w śpiewie Kostii, co musi budzić należny respekt.
Równie świetnym momentem albumu jest numer Płyty; zimna fala łączy się tu z industrialem i future popem, do tego dochodzi mocny punkowy wokal Kostii; piosenka mocno przypomina dokonania Fada Gadgeta.
Całość kończy Mam Jeszcze 3 Życia, utwór w klimacie futurystycznych gier na Atari i Commodore 64, stanowiący mieszankę synthpopu, future popu, a nawet wczesnego house'u.
Entertainment Trough Pain

--------------------------------------------

Link:
BBcode:
HTML:
Ukryj linki do posta
Pokaż linki do posta


Wróć do „Recenzje”

Kto jest online

Użytkownicy przeglądający to forum: Obecnie na forum nie ma żadnego zarejestrowanego użytkownika i 1 gość

Studio Nagrań : Zastrzeżenia